![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvvoWc2WFxL1K3pRBjdygjK1OE3WfJowjq3o67sk5Ly7Vl_756UCKNju3dup-TXSGb4NSLc4Sydw5pkp600Vlw4XZk6vsgSc1MRtWjEIbebTPhPL2TIWxY19fokDwokOxGENmBCBQ0GLQ/s1600/maj12.jpg)
Wisząc lekko, świat zmienia w inny wymiar.
Jego świat jest nieśpieszny.
Wisielec delektuje się chwilą, odcina od pośpiechu trzeciego wymiaru.
Złość, presja,konieczność... nie istnieje.
Początek, koniec nie istnieje.
Tylko tu i teraz.
Wisielec jest szczęśliwy w swoim stanie trwania.
Nie musi iść do przodu.
Nic nie musi.
Przygląda się światu i przygląda się sobie.
Dobrowolnie oddaje swoje dobra, rezygnuje z ziemskich dóbr.
I uśmiecha się.
Rezygnuje z rozwiązania oplatających go pajęczą siecią problemów.
Niech się dzieje co chce.
On musi spojrzeć na życie z nowej perspektywy.
Może to jest tylko odpoczynek, a może to prawdziwie cicha rewolucja.
Wisząc zobaczył wiele spraw z innego punktu widzenia.
Kiedy znów stanie na ziemi, już nic nie będzie takie jak przedtem...
1 komentarz:
Tarocik? Interesujące, coś w tym jest choć aktualnie daleko mi do bawienia się tarocikowymi kartonikami ;)
Prześlij komentarz