sobota, 8 grudnia 2007

czwartek, 6 grudnia 2007

śnienty...


Napisz list do Śnientego Mikołaja...

środa, 5 grudnia 2007

the hangman


Wisząc lekko, świat zmienia w inny wymiar.
Jego świat jest nieśpieszny.
Wisielec delektuje się chwilą, odcina od pośpiechu trzeciego wymiaru.
Złość, presja,konieczność... nie istnieje.
Początek, koniec nie istnieje.
Tylko tu i teraz.
Wisielec jest szczęśliwy w swoim stanie trwania.
Nie musi iść do przodu.
Nic nie musi.
Przygląda się światu i przygląda się sobie.
Dobrowolnie oddaje swoje dobra, rezygnuje z ziemskich dóbr.
I uśmiecha się.
Rezygnuje z rozwiązania oplatających go pajęczą siecią problemów.
Niech się dzieje co chce.
On musi spojrzeć na życie z nowej perspektywy.
Może to jest tylko odpoczynek, a może to prawdziwie cicha rewolucja.
Wisząc zobaczył wiele spraw z innego punktu widzenia.
Kiedy znów stanie na ziemi, już nic nie będzie takie jak przedtem...

wtorek, 4 grudnia 2007

orionis


Oto Orion, syn Posejdona.
Mówią że był wspaniałym myśliwym.
Mówią też, że zginął od ukąszenia skorpiona nasłanego przez Artemidę
i od tej pory poluje na sferze niebieskiej.
Złośliwi twierdzą, że prawda jest zupełnie inna -
on raczej ucieka od Skorpiona, którego ta sama,
jakże złośliwa Artemida,
również również przenisła na firmament.
Położony w obszarze równika niebieskiego
Orion,
w szerokości geograficznej Polski widoczny jest od października do marca.
Jego najjaśniejszą gwiazdą jest Rigel (β Orionis, 0,12 wielkości gwiazdowych), druga co do jasności to Betelgeuse (α Orionis, jasność zmienna od 0,4 do 1,3 wielkości gwiazdowych), trzecia - Bellatrix (γ Orionis, jasność 1,64 wielkości gwiazdowych).
Oprócz jasnych gwiazd Orion zawiera również bardzo jasne mgławice, w tym widoczną gołym okiem Wielką Mgławicę Oriona (numery w katalogu Messiera 42 i 43).
Znajduje się ona wokół gwiazd θ, ι i 42 Ori, natomiast tuż pod tzw."pasem Oriona" (δ Ori -Mintaka; ε Ori - Alnilam; i ζ Ori - Alnitak) znajduje się mgławica Koński Łeb (IC 434).

poniedziałek, 3 grudnia 2007

niedziela, 2 grudnia 2007

filozofia tanga


Cofnijmy się jednak nieco, by powiedzieć parę słów o Kancie,
postaci ważnej, dla niektórych wręcz kultowej.
Kant był początkowo zwolennikiem tańca z zamkniętymi oczyma, z
derzywszy się jednak pewnego razu z łokciem Hume'a,
przebudził się z dogmatycznej drzemki i zaczął wykładać,
że "najważniejsza jest sztuka nawigacji",
"trzeba mieć oczy dookoła głowy"
(to ostatnie twierdzenie przyniosło mu sławę w Ameryce).
Owoc swoich eksploracji wyłożył w księdze "Krytyka ślepego tanga",
a zwłaszcza w rozdziale "O syntetyczną jedność apercepcji".